ŞEHİR
@betyc
28 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şiddetsiz iletişimin temel önermesine göre bir kişinin hatalı veya kötü olduğunu ima ettiğimizde, aslında kastettiğimiz şey o kişinin bizim ihtiyaçlarımızla olumlu hareket etmediğidir. Eğer yargıladığımız kişi kendimizsek gerçek de demez ki istediğimiz şudur: "Kendi ihtiyaçlarımla uyumla davranmıyorum."
Eğer tüm çabamıza rağmen empati kuramıyor ya da isteksizlik duyuyorsak genellikle bu başkalarına empati veremeyecek kadar empati açlığı çektiğimiz anlamına gelir. Bazen kendi sıkıntımızın karşımızdakini empatiyle karşılık vermemizi engel oluşturduğunu açık yüreklilikle kabul edersek, ihtiyacımız olan empatiyi o bize gösterebilir.
Kadınların kendi ihtiyaçlarını dile getirmelerinin ne kadar korkutucu olduğunu tartıştıkları atölyelerden birine annem de katılmıştı. Bir anda ayağa fırlayıp odayı terk etti ve uzun bir süre geri dönmedi. Sonunda son derece solgun bir halde tekrar ortaya çıktı. Herkesin içinde, "Anne, iyi misin?" diye sordum: "Evet," dedi, "ama birdenbire idrak ettiğim bir şeyi sindirmekte çok zorlanıyorum." "Nedir o?" "İhtiyaçlarımı karşılamadığı için otuz altı yıldır babana kızgındım ve bu zaman zarfında ona bir kere bile neye ihtiyacım olduğunu açık açık söylemediğimi şimdi fark ediyorum." Annemin keşfettiği nokta çok doğruydu. Babama bir kere olsun ihtiyaçlarını açıkça ifade ettiğini hatırlamıyorum. Sadece ima eder ve lafı dolaştırırdı ama hiçbir zaman tam olarak neye ihtiyacı olduğunu, ne istediğini doğrudan söylemezdi.
Nurdan Gürbilek'in dediği gibi, "Dünyayı değiştirmek için ona bulaşmamız gerekir; ona bulaşmaksa yanlışın bize de bulaşması demektir."