_— Âşık mı oldunuz? Kime peki?_ _*— Hiç kimseye. Bir hayale…*_ > 📚| Beyaz Geceler, Fyodor Dostoyevsk
Gülümse:)
Doğarken gülümse Acıyı tatmamış yüreğinle Bir siyah bir beyaz Gök ırgalansın… Büyürken gülümse Çağlayanlar gibi Bir erguvan renginde bir yeşil Ufuklar çalkalansın… Severken gülümse Rıza diye, tiryak diye Bir pembe bir sarı Sevgin yarınlara dal-budak salsın… Daha çok gülümse pîrliğinde Süzülmüş oğul balı renginde Bengi-su tadında Taşlar topraklar sevdalansın… Hep ileriye bak gülümse Her zaman sevgiliyle birlikte ol Vuslat renginde Taş-toprak hülyalara dalsın… Ölürken gülümse Tazele aşkını son nefesinde Birazcık gözyaşı bulunsun sesinde Gökyüzü hep ıslak mavi kalsın… Bahaettin Karakoç
Şiir
Reklam
Kalbimde aşk hep kar beyaz
Heba olan dünlere mi yanayım, Herkes beyaz bir ben mi karayım, Geçip giden günlere mi yanayım, Kapanmayan bir acı yarayım…
Müzik
çiçekçiden bir gül aldım tuttum sana sapladım hayır, kendime sarhoş bir barda ellerimi bıraktım dışarıda silah beyaz bulutlar masada anahtarlar vardı hiçbiri kapını açmadı aynı barda gençliğimi
Şiir
Beyaz ayı paradoksu.
"Unutmak kolaydı, zor olan hatırlamayı seçmekti."
Alıntı
Reklam
Reklam