“Kısa bir özgürlük ânı. Dökülmüş bütün taç yapraklarını topladım ve onları yüzdürdüm. Bazılarının içine yağmur damlaları koydum. Bir deniz feneri yerleştireceğim buraya, bir beyaz ballıca çiçeği. Kahverengi çanağı bir o yana bir bu yana eğeceğim ki gemilerim dalgaları aşabilsinler. Bazıları batacak. Bazıları kayalara çarpacak. Biri tek başına yüzüyor. O benim gemim.”
Virginia Woolf / Dalgalar
Çünkü sevmek, yeni bir dil inşa etmek demek. İki kişilik bir dil. Çünkü aşkın olduğu yerde muhakkak kelam vardır, sessizlik değil. Harfin olduğu yerde ise bir katre hüzün vardır, neşe değil.
Mürekkep denizlerinde beyaz bir sayfa gibi yelken açtım. Cezalı bir öğrenci gibi yüz kere, bin kere, on bin kere alt alta ismini yazdım. Senin bile bilmediğin kelime oyunları yakaladım isminde. Harflerden fal baktım, hikâyeler yazdım kaderine. Rotasız, haritasız, bata çıka ilerledim. Kırk gün kara yüzü görmeden, kitaplardan burnumu çıkarmadan, insanlarla muhabbet etmeden yolunda gittiğim oldu. Gün oldu su aldı gemim, yaralandı. Ufuk çizgisinde güneş misali ışıldadı mütebessim yüzün. Her gündoğumunda yeniden sevdim seni, her günbatımında bir kez daha kaybettim.
Elif Şafak
Elif Şafak
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çünkü sevmek,yeni bir dil inşa etmektir.İki kişilik bir dil.. Çünkü aşkın olduğu yerde muhakkat kelam vardır, sessizlik değil. Harfin mürekkep olduğu bir yerde ise bir katre hüzün vardır, neşe değil.
Mürekkep denizlerinde beyaz bir sayfa gibi yelken açtım. Cezalı bir öğrenci gibi yüz kere, bin kere, on bin kere, alt alta ismini yazdım. Senin bile bilmediğin kelime oyunları yakaladım isminden.Harflerden fal baktım, hikayeler yazdım kaderine.Rotasız, harittasız, bata çıka ilerledim. Gün oldu su aldı gemim, yaralandı. Her gündoğumunda yeniden,yeniden sevdim seni.her günbatımında bir kez daha kaybettim.
Çünkü sevmek, yeni bir dil inşa etmektir. iki
kişilik bir dil... Çünkü aşkın olduğu yerde
muhakkat kelam vardir, sessizlik değil .
Harfin mürekkep olduğu bir yerde ise bir katre hüzün vardır, neşe değil. Mürekkep denizlerinde beyaz bir sayfa gibi yelken açtım. Cezalı bir öğrenci gibi yüz kere, bin kere, on bin kere alt alta ismini yazdım . Senin bile bilmediğin kelime oyunları
yakaladım isminde. Harflerden fal baktim,
hikayeler yazdim kaderine. Rotasiz, haritasiz,
bata çıka ilerledim. Gün oldu su aldı gemim,
yaralandı. Her gün doğumunda yeniden,
yeniden sevdim seni, her gün batımında bir kez daha kaybettim.
Alışamadım Yok OluşunaŞiir
Nice zaman oldu ey sevgili
sana iki satır yazmayalı
Yazmayalı ve konuşmayalı nice zaman
Kaç mevsim,
kaç yağmur sonrası
Kaçıncı cemrenin,
kaçıncı kez ruhuma yağışı
Kaç tipi, kaç fırtına
//
Gittiğin günü unuttum ama
Sırtına dökülen saçların
Gözyaşlarını kurutan parmakların
Peçete bozgunu parçalanmış
mendil parçaların
Siyah kazağın,beyaz gömleğin
Çantanı sırtına hızla alışın
Yüreğimi paralayan hıçkırığın
Hala aklımda.
//
Hala aklımda..
Dünyanın başıma yıkıldığı an
Giderken bıraktığın son hatıra
Gitmen gerekiyordu gittin
Bitmen gerekiyordu ama bitmedin.
Bizi ölüm ayırırdı ancak