#cevizyorumluyor #krallığıöldürmek #tokillakingdom #alexandrachristo
Sevgili Ceviz severler size bugün masalsı retelling ezgileri taşıyan bir kitapla geldik. Deniz kızı masalını hatırlıyor musunuz? Ariel..kızıl saçlı deniz kızı. İşte biraz onun retellingi gibi kitap. Ama karanlık daha fantastik ve kanlı hali. Karakterimiz bir siren. Kızıl saçlı bir gözü kırmızı diğeri ait olduğu denizin renginde. 17 yaşındaki Lira her yıl için bir prensin kalbini söküyor. Denize açılan prensleri sesiyle tuzağa düşürüp kendine aşık edip dibe çekip öldürüyor. Tüm sirenler kalp biriktiriyor ama o özellikle prenslerinkini. Deniz kızlarından ise nefret ediyor onların yardımsever karakterleri, insana benzemek isteyişleri onu iğrendiriyor. Prens Elian ise siren avlamaktadır. Midas tahtının varisi olsa da Midastaki kraliyet hayatı onu sıkmakta ve Elian ancak denizlerde rahat hissetmektedir. Elian'ın nihai hedefi prens katili Lira; Lira'nın da esas hedefi kanının altından olduğu düşünülen siren katili prens Elian. Ancak Lira'nın annesinin bir sürprizi var. Kızının varisi olmaya layık olmadığını düşünerek prensin kalbini siren şarkısı olmadan bir insana dönüşerek almasını istiyor.
Prens Elian'ı hiç sevmedim. Bende asla bir çekicilik duygusu uyandırmadı. Lira'yı da dönüştüğü şey yüzünden sevemedim ( sonradan değişse de) Valla empati filan kuramadım. ikilinin aralqrında konuştukları şeyler bazen çocukça gelmedi değil. Kitap kendini okutuyor bu arada. Yazarın üslubu akıcı ve güzel. Bir harita olsa daha iyi olabilirdi. Tek kitapta her şey çözümlendiği için dünya inşasını gereksiz buldum. Medeniyetler arası ittifak ve ticaret ilişkilerini bir kitap için öğrenmek istemem. Yazar hayal gücünü birkaç kitaba bölüştürmeliydi. Ama tabi bu karakterler o kadar itici ki iyi ki tek kitap diyorum. Yani dünya
Ortaokul yıllarımda Cengiz Aytmatovla tanışmamı sağlayan kitaptır kendisi.
Henüz çocuğum, zor iklim ve hayat koşulları içinde yaşıyorum. Dünyam yaşadığım yerle sınırlı. Benden çevremde bir sürü var ama hiç yok! Küçük ama oldukça güzel bir dünya. Zorluğuyla güzel, çabamla renkli. Ufak olaylardan aldığım keyif ve hayallerim her sabaha heyecanla başlamamı sağlayan dostlarım.
Kütüphaneye başkan seçilmiştim. Sorumluluk sahibi olmak o küçük dünyamı daha da şenlendirmişti. O vakitlerde gördüm Beyaz Gemiyi. Kitap kapağının rengi maviydi. Ve mavi, renkler içinde benim hep gözdem olmuştur. Gördüğüm gibi almış ve hemencecik bitirmiştim. "Benim dünyamdan başka yerlerde varmış demiş ve hiç tanımadığım karakterle aynı durumda olabilecek çocuklar için ağlamıştım. Onlar için üzüldüğümü bilirlerse belki mutlu olurlar diye. Keşke arkadaşı olabilsem beraber balık olabilsek demiştim. Yüzmeyi bilmiyordum ama Isık Gölde tüm kuvvetimle arkadaşımla balık olmak için yüzebileceğimi düşünmüştüm.
Küçük dünyam, duygularımla genişlediyse ve hayatımda "diğerlerin varlığı" kavramı kendine yer bulduysa bunun ilk kapısı Beyaz Gemi'dir. Benim Beyaz Gemim, arkadaşımın beyaz gemisi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beyaz gemim2021
Kitap mükemmel herkese tavsiye ediyorum yazara teşekkür ediyorum. . Özellikle gemiyle ilgili kitapları seven kişilere tercih ediyorum. Yazara yeniden teşekkürler
‘Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti. Şimdi biz bunlardan söz edeceğiz.’ diye başlıyor kitap. Başında neler olacağını bilseniz bile kitap öyle içinize çekiyor ki sizi bir solukta kitabın sonunda buluyorsunuz kendinizi. Kitabımızdaki çocuğun bir ismi yok. Sen, ben gibi herhangi bir çocuk. Yalnız kalmış ve hayata tutunmaya çalışan, hayalleriyle yaşayan bir çocuk. Mümin dede ise bütün iyimserliği, saygısı, güzel kalbi ile bizim sevgimizi çalışıyor. Orozkul’un kötü kalbine rağmen iyi kalpliliğinden hiç ödün vermiyor taaa kii..... Orozkul kitabın kötü karakteri olarak herkesi ezmeye çalışan, rüşvet düşkünü, belli bir karakteri olmayan bir kişi.
Ve kitabı bütün güzelliğiyle dolduran Isık Göl. Sadece betimlemeler sayesinde hayalimde o kadar güzelsin ki. Her tarafını saran dağlar ve kıyısını göremediğimiz tarafların. Bu hayallerin içerisine beyaz gemiyi, denizin çıkardığı dalgaları koyduğum zaman çocuk gibi balık olup sana yüzesim geliyor. Benim de ulaşmak istediğim bir beyaz gemim neden olmasın? Umarım “Merhaba beyaz gemi, ben geldim.” diyebilirim.
Kitapta çocuğun adı yok çocuk çocuktur.
Kitabı okuduktan sonra aslında o çocuk benmişim dedim. Evet o çocuk benim ve benimde bir beyaz gemim var evet bende balık olmak istiyormuşum...
Dağlara kayalıklara isim vermesi onlarla selamlaşması, çantasıyla konuşması beni de çocukluğuma götürdü.
Her sıkıntı da her korktuğumda insanlardan anne babadan yardım almak istemez sadece ağlayacağım ve sadece ben konuşayım o dinlesin bir ağacım vardı incir ağacı...
Kitabı okuduktan sonra benim de bir beyaz gemim olsun istemiştim ama kahraman gibi zor durumda değildim. Yine de onunla beraber her şeyi bırakıp o gemiye bindim. Bir çocuğun dünyası için okunası bir kitap...