Şimdi, dut mevsimlerinde ağaçları altın sarısı,
Yaprakları içinde en hastalık rengini çizerek,
Verem bir resme yatarak uyumak,
Ve mışıl bir uykuda çocukluk kirpiğini,
Hiç olmadık zamanda,
İkimizden biri sanmak…
…
Nazlı bir sazda türkü, bir notaya düşmüşsün gibi,
Olunca bir kulak misafiri,
Beyoğlunda kafeden içeri,
Dinlediğim en efkarlı yerinde,
Saçın elimde, bir tutam parmağıma dolanırsın…
Ahmet Arslan