"Benden daha iyileri varken niye bana baksın ki... Gider zengin, daha yakışıklı, daha romantik (!), gösteriş dolu şımarıkça bir yaşam sürmesine izin veren birine ilgi gösterir; karakter, zekâ, entelektüel birikim, Kuran'ın özüne odaklanan dindarlığı niye umursasın ki..." Pek çok erkeğin böyle iç geçirdiğine yemin edebilirim ama ispatlayamam.
Eğer ikinci cümle doğruysa heves kırıklığı yerine şükretmen lazım bence Allah seni böyle boş beleş bir tipten kurtardığı için. Sonrasında dediğin şeyleri umursayan biriyse de saygı duymak lazım ya. Birinin iyi biri olmasıyla ona âşık olmak birbirlerinden o kadar farklı mevzular ki... Kendi tarafımdan konuşayım: Hayalinde bir kız tiplemesi oluyor genelde ve onu arıyorsun çoğu zaman. Kendisine baktığında heyecanlandığın bir güzellik olacak en başta ama güzelliğin çok değil, biraz göreceli bir kavram olduğunu da belirtmem gerekiyor. Sonra bu kısmen göreli güzelliğin üstüne kafa dengilik ve diğer denklikler de eklenince âşık olma ihtimalin yükseliyor. Biri dindar olabilir, iyi niyetli, temiz kalpli olabilir ama o uyumu göremediğinde sistem kısa devre yapıyor. Dış görünüş önemli mi önemli, işin içinde ego var mı var çünkü hemen herkes kendisinden daha üstün birini hayal ediyor doğal olarak.
Yazının ilk cümlesine atıf yapacağım: Senden daha iyisini bulmuşsa zaten gitsin ona baksın, kendi tercihi veya gitsin daha kötüsüne baksın, o onun enayiliği. Emin olun ondan çok daha iyilerini de bulacaksınız, onlara aşık da olacaksınız, bu ise tatlı bir anı olarak geçmişteki yerini alacak, hiç de öyle keşke beni reddetmeseydi filan demeyeceksiniz, aşk o kadar da eşsiz ve özel bir duygu değil.
Bu arada hak veriyorum, vermiyor değilim; insan âşık olduğu kimsenin de kendisine âşık olmasını istiyor ama olmuyorsa da nasibi zorlamanın anlamı yok,