beyondthestars
@beyondthestars
Bir köpeğin uygarlıktan ilkelliğe geçişi...
Romanın tüm konusu bu noktada ilerliyor.Bu köpeğin haline ilk başlarda acırken sonrasında verdiği mücadelede asıl sona ulaşması romanı güzel bir şekilde bitiriyor.
Romanda bunun dışında değişimi hissettim. Kim ya da ne olduğunuzun bir önemi olmadan değişim sürekli olarak var olmaya devam ediyor. Özellikle yaşam koşulları bizi öylesine etkiliyor ki işte o zaman gerçekten de ahlak kuralları işlemez oluyor. Kendimize koyduğumuz ilkeler bir anda yok olabiliyor kimi zaman istemeden. Buck'taki örnek çok basit bir hayati gereksinimden kaynaklanıyor.Oradaki diğer köpeklerin yemeklerini çalıyor,daha önce hiç böyle bir yapıya sahip değilken hem de. Bunu kendi hayatlarımıza uyarladığımızda verdiğimiz mücadelelerde içimizdeki ilkelliğin hep var olduğunu anladım.Sadece zamana,mekana,kişilere bağlı şekilde bir değişim ilkelliği geliştiriyor ve buna uygarlık demeye başlasak da ilkelliğimiz (ya da buna insanın idleri demek bence daha doğru olur.) asla tamamen yok olmadan bizimle beraber kalıyor.
Kısa kısa öykülerden oluşan bir Ayşe Kulin eseri.
Her öyküsünde yaşamın gerçeklerine değiniyor. Bazen en somut hallerle bazense abartılı şekillerde. Ama hep olması gerektiği haliyle ruhumuza ilmik ilmik işliyor aşkı,acıyı,yitirmeyi,başkaldırmayı, kabullenmeyi...Ve daha nice insani duyguları...
Okudukça aslında tüm bu öykülere o kadar da yabancı olmadığınızı anlayacaksınız. Çünkü her biri ya bizlerden biri ya da tanıdığınız başka bizlerden...
Paulo Coelho'nun okuduğum ilk kitabıydı ve son kitabı olmayacağı söyleyebilirim.
Akıl Hastanesinde geçen bu kitapta her bir karakterin yaşamına ince ince değinmiş ve aslında her bir karakter gündelik hayatımızdaki bizlerden biri. Yaşamın içinde kimi zaman belli sebepler dahilinde önemsemediğimiz konular bir yığın halinde günün birinde karşımıza çıkabiliyor ve o zaman çaresizlik,umutsuzluk bizi bir girdaba sokabiliyor.
Kısacaaı kendimizi ve eylemlerimizi baştan aşağı sorgulatan bir başyapıt.
