Zaman, acıma bilmez çarklarını, her gün bir şeyleri silip götürerek durmadan döndürmüştür. Bir şeyler unutulmuştur, kaçıp gitmiştir, yok olmuştur. Yeni bir yaşamanın şartları, kendi varlığını kabul ettirmiştir. Gaddarlıkla merhametliğin ortaklığıdır bu. Ayrılmaz biçimde birbirinin içine girmişlerdir. Zaman belki de böylece çekilir olmaktadır. Ama insan, gene de eskir. Eskimeyen zamandır.