"Bence nöbeti atlattı. Tuhaftır, çocuklar bu hastalıklara karşı yetişkinlerden daha dayanıklı oluyorlar; henüz yaşanmamış hayatlarının gücü ölümle mücadale edip onu yeniyor sanki. Neredeyse bütün çocuk hastalıklarında bu böyle: Çokcuklar bu hastalıkları yeniyor, yetişkinler ise bu hastalıklara yeniliyor."
Hastalara içeri girmeleri için işaret verilince Berger irkilmişti. Onlardan biriymiş gibi oturmuyor muydu orada, onların hepsinden daha hasta ve ölüme daha yakın değil miydi belki de?
Berger bütün bu izlenimlerden sarhoş olmuş halde odasına döndü; yağmur hâlâ pencereye vuruyor ve her köşeden soğuk fışkırıyor olsa da burası ona artık önceki kadar ıssız ve kasvetli görünmedi.