Gündelik bir dilde yazılmıştı, günümüz watty camiasından uzak bir şekilde uzun uzun can sıkıcı betimlemeler veya tasvirler yoktu. Bu yüzden akıcıydı. Durum değil de daha çok olay hikayesi mevcut, bu yüzden sonunu az buçuk tahmin edebiliyorsunuz. Çok derin bir konusu yoktu, biraz yüzeyseldi ancak hikayeyi çok beğendim. Özellikle sonunda maalesef gözyaşlarımı tutamadım Bestegül'le beraber ağladık.