Kitap iki tane hikayeden oluşuyor.
Bir toprak sahibinin sabahı;
Üniversiteye giden 19 yaşındaki Nehlüdov, üniversiteyi bırakıp köyüne yerleşip köydeki insanları fakirlikten kurtarmayı ister. Lakin, durumun içine girince anlar ki köydeki insanlar bir şey için çabalamayan, emek vermeden Tanrı’dan ekmek isteyen cahil ve efendiyi küçük gören bir kesimdir.
Efendi ile Uşağı:
Andreyiç ucuz yoldan para kazanmayı ilke edinmiş bir tüccardır ve hak hukuk bilmez. Nigita adında bir uşağı vardır, Nigita ise hayatı boyunca insanların hor gördüğü ezdiği biridir. Efendi ile uşağı bir gün bir yolculuğa çıkarlar ve şiddetli yolculukta yollarını kaybederler. Bundan sonraki süreç ise insanın bencilliğini gördüğümüz olaylar gerçekleşir. Hikayenin sonu ise çok güzel anlamlar içeren bir şekilde bitmiştir