Elimden bırakamadım1000Kitap
meğer ben hala bir oturuşta saatlerce kitap okuyabiliyormuşum, sadece doğru kitabı bulamamışım. bu kitapta tam olarak bunu fark ettim. hikaye özellikle kitabın ilk yarısından sonra o kadar sürükleyici şekilde ilerledi ki, kendimi gün içinde başka işler yaparken bile kitabın devamını merak ederken buldum. edebi anlamda çok doyurucu olmayabilir belki ama benim kitaptan beklentim bu yönde değildi zaten. bende uyandırdığı merak duygusu kitap okumaya tekrar heveslenmemi sağladı ve bu benim için gayet yeterliydi. kurguda bazı ters köşeleri kısmen tahmin edebildim, ama beni tamamen şaşırtan anlar da oldu. genel anlamda baktığımda özellikle bir çırpıda okuyayım, dizi izler gibi bir kitap olsun diyorsanız okumaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
serinin devamını da okumayı planlıyorum. bunun gibi sürükleyici, gerilimli, iyi kitap önerileriniz varsa alabilirim.
*SPOILER*
millie’nin yargılandığı suçun cinayet olmasını bekleyebilirdim ama nedense bunun bir kaza ya da yanlış anlaşılma sonucu olduğunu düşünüyordum. kendini veya bir başkasını savunmak için yapması da mümkün gibi gelmişti ama özellikle bu tarz olayları defalarca kez yaşaması ve hepsinde de kasıtlı olarak, soğukkanlılıkla karşı tarafa zarar vermesi nedense karakterine oturtamadığım bir davranış biçimi oldu. belki de hikayenin millie’nin ağzından dinlediğimiz kısımlarda bu tabiri caizse deli tarafını biraz daha hissettirebilirdi yazar ama muhtemelen ters köşe yapmak için pek ipucu vermemeyi seçmiş.
andrew fazla sakin, nina fazla manyak durduğu için adamda bir sıkıntı çıkmasını bekliyordum elbette ama bu derece bir psikopatlığı tahmin edemedim. nina’nın zekasına hayran kaldım. enzo karakterinin nina’yla hiç aşk yaşamaması ve onu gerçekten kardeşi gibi görmesi de daha güzel olurdu bence. ve polis memurunun, adamın
Reklam
dilerim ki lennie gibilerini hayat hiç üzmesinEdebiyat
anlık olarak kitabı bitirmiş bulunuyorum. uzun zamandır kitaplığımda duran ancak bir türlü elimin gitmediği bir kitaptı. reading slump’tan çıkabilmek amacıyla ve ince olmasının da verdiği rahatlıkla başladım. sevilen bir kitap olduğu için beklentilerim yüksekti ve açıkçası benimkini karşıladı.
kitabın konusu başlarda beni çok içine almamıştı ama sonrasında olaylar, diyaloglar aktı gitti. toplumsal konulardan özellikle ırkçılık, işçi hakları, insan ilişkileri gibi alanlarda bana empati kurduran ve bir şeyler hissettiren anlar yaşadım kitabı okurken. gereksiz hiçbir bölüm yoktu bence, hepsinden güzel şeyler katabildim kendime. okumayı düşünenlere tavsiye ederim.
*SPOILER*
son bölümde yaşananlar neydi öyle ya, ah zavallı lennie.. sanırım olabilecek en dramatik final oldu. george silahı cebinden çıkartıp lennie’nin ensesine doğrulttuğu an içimde bir şeyler kıpraştı, candy’nin çok sevdiği köpeğini kendi vurmadığı için yaşadığı pişmanlık geldi aklıma. gerçekten çok nadir bulunan bir dostlukları vardı; birlikte hayal kurdukları, birbirlerinin umutları oldukları bir dostluk. george bu yaşadıklarını atlatabildi mi, lennie olmadan da hayallerini gerçekleştirebildi mi merak ettim.
“insanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur” dilerim ki lennie gibilerini hayat hiç üzmesin.
oku teşekkür edersin
olasılıksız’la birlikte en sevdiğim kitaplardan kesinlikle. konusunun çok ilgi çekici ve sürükleyici olmasının yanı sıra kimi zaman size sayfalarca ufuk açıcı bilgi sunuyor ve bunu kitaptan koparmadan yapıyor. unutsam da tekrar okusam.