“ - Nurten, dedim. Sana bir şey daha söyleyeceğim.
Elimi sıktı Nurten. Sanki bütün gücüyle sıktı. Başparmağıyla okşayarak sıktı. Bir annenin çocuğunu susturuşu gibi tuttu elimi.
Şarkı devam ediyordu.
- Yeter bildiklerimiz be Ethem, dedi. Çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim…”
“Her şeyden , herkesten kaçmanın soluklanacak bir durağı var, ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun , dinlendiğin bir an bile olmuyor.”