Anıları korumak güzeldir.Yalnız her an onlarla yaşamak olmaz.Sonra yaşantın ümitsiz ve sonuçsuz bir çırpınışa döner. Mutsuz olmakla kalmaz, çevrene, hak etmeyenlere de bulaştırırsın. Yalnızlık, tek başına kalmak değil, tek başına kalmaktan kaçmaya çalışmaktır.
Çünkü şimdi biliyorum, inaan eğer gidecekse ilk otobüse atlayıp gitmelidir. Ertesi güne kalırsa mutlaka daha ertesi güne, sonra daha da ertesi güne kalır.
Havada tereyağ kokusu vardı. Hafif,hoş, sıcak bir koku.Mutfak, evin her şeyi.Kader zamanında bile bir evin mutfağı çalışıyorsa o ev kalbi atan bir evdir. Kederin bile titizlikle gözetilen bir adabı varsa o ev kederine gururuyla sahip çıkabilen bir ev demektir.O evi seveceğimi hissettim ve içimde hala derin bir tedirgı , o ev tarafından kabul edimeyi, oradaki ağırbaşlı vazife ve aidiyet duygusunun bir parçası olmayı içtenlikle arzu ettim .