İlginçtir vefa, zordur… Ölüm gibidir, yoktur dönüşü. Bir kere o çizgiden geçtin mi dönemezsin geriye, dönsen de bulamazsın eskisi gibi giderken bırakıp gittiklerini… Karşılığını aldıkça büyür vefa, kök salar kalbine. Karşılığını alamasa bile hemen kapatamaz kapılarını, kendi içinde çok savaşır tüm şansları tepmesine rağmen bir şans daha vermek için… Her seferinde açtıkça kapılarını vefa, bile bile kaçınılmaz olur cefa görmek…