Osmanlılar konuşma sırasında vatandan söz açamaz gibi görünürler. O kadar ki, konuştuğun adamı taştan yapılmış heykel sanırsın. Hele karşılarında bir düşmanı göster! Hele vatanın kutsal topraklarının bir yabancının pis ayaklarıyla çiğnenecek olduğunu anlasınlar! İşte o zaman halka başka bir güç geliyor. İşte o zaman insan, en miskin köylüyle benim aramda bir fark bulamıyor.
Pekâlâ! Siz de bizim gibi vatan yolunda ölmek istiyorsunuz. Çabanız Allah katında karşılıksız kalmaz. Hayatınız giderse adınız kalır. İnsan olan için öldükten sonra güzel bir ad bırakmak, ölmemekten daha hayırlıdır. Kalbiniz rahat olsun, ölümden korkmayın. Korksanız da korkmasanız da elbette bir gün gelir, o sizi bulur . Kurtulamayacağı şeyden kaçmak insana yakışmaz.
Hayat ne kadar da hayret verici şeylerle doluymuş. Birkaç gün önce yanımda biri ağlasa, mutluluk gözyaşları döküyor sanırdım. Bugün, duyduğum kahkahalar bile kulağıma yasmış gibi geliyor!