Rümeysaa
@bibliyofilserce
Onun beni tanıdığını sanmıştım - ya da en azından bana güvendiğini.
Ama belli ki yanılmışım.
"Dünya imkânsızlıklarla dolu, tomurcuğum."
Dürüst olmak gerekirse, başkasının hayatını mahvedemeyecek kadar kendi hayatımı mahvetmekle meşguldüm zaten.
Fakat o kelimeler içinde kitapları sevmekten çok daha fazlası yatıyordu. Ben kitapların kokularını seviyordum. Rafta, yan yana duruşlarını seviyordum. Sayfalarının parmaklarımın arasında hışırdamasını seviyordum. Büyük kitapları da seviyordum, küçük kitapları da. Kelimeleri seviyordum, ardı ardına dizilişlerini ve en çok da hikâyeleri seviyordum. Kitapların sadece birer kitaptan öte birer kapı olmalarını seviyordum.
Babam her zaman evin bir öneminin olmadığını çünkü yuva denen şeyin fiziksel bir yer olmadığını hatırlatırdı.