Rüzgârını kaybetmiş bir ömrün mendireği gibi şimdi dudaklarımın arasında boyuyorum bütün ovanın yarasına merhem olacak bu şiiri. Derin bir nefes gibi, güzel romanların ilk cümlesi kadar etkili beylik bu soluk.
Sıramı her defasında savıyorum başımdan geçen aşkların son sözleri gibi. Bitmiyor bitmiyor hiç bitmiyor gidenlerin ardından harcanacak tek noktalı veda mektubu. İçimiz gibi.
Düşünmek yetmiyor çünkü içinden çıkılmıyor gerçeği aramanın hissi. Umut etmek yoruyor bizi, biz de rüyalarımızı kontrol ediyoruz. Taksitli avantajların getirileri ne muamma. Paramparça olmak bizim en büyük yeteneğimiz, tanımıyorum bir başına bütün bir hisse sahip çıkacak bir bedeni. Benim bu şehirde bulunma nedenimi bilmiyorum. Bir insan yolda ne arar?
Ben hiçbir şey bulmayı ümit etmiyorum sadece gitmek istiyorum..
- pasifik -
bd
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayalimde yarattığım o görkemi ölmeden önce, gerçek ve canlı olarak görmek istiyorum.
Benimle ilgili olduklarından daha kayıtsız değiller bana; çünkü kendi aralarında hâlâ benimle ilgilenebilir, beni, onlara oynayabileceğim bir dramın baş karakteri gibi görebilirler.
Kendilerine bağlamak için beni koydukları bağımlılığı düşünerek onlara gerçekten acımamı sağladılar.