Arthur Conan Malcovich
@bigTURCO
İnsan canlısının bugünkü davranışlarından ve hali hazırda sahip olduğu anatomik özelliklerden yola çıkarak tarih öncesindeki yaşam koşullarımızı ve kültürel özelliklerimizi ortaya çıkartmayı gaye edinmiş mükemmel bir eser. Sinan Canan Hocamızın videolarını takip ederken, kendisi bir kaç defa bu kitaba atıfta bulunmuş ve “kendini hazır hissetmeyenlerin okumaması” gerektiğini söyleyerek bu kitabı okumaya da tahrik etmişti. Kitap insan cinsinin tarih öncesinde hem kadın hem erkek yönünden “çok eşli” olduğunu iddia ediyor ve son derece tutarlı ve mantıklı gerekçelerle ortaya koyarak bu iddiasını da kanıtlıyor bence. Kitap okunup, dikkatli biçimde değerlendirildiğinde hiçbir ilişkinin niçin sağlıklı yürümediği ve boşanmaların neden bu kadar yüksek oranda olduğu da anlaşılıyor.
Reklam
Kitabın yazarı olan Özcan Yüksel kendinden bahsederken; ömrü boyunca kilo sorunu ile mücadele edip pek çok değişik diyet denediğini söylüyor. Ben de benzer biçimde yaşam sürdüm ve kilo sorunu ile mücadelem halen sürüyor. En az otuz yıldır bu konu ile ilgili ne bulduysam okudum. Muzaffer Kuşhan’ı Milliyet Gazetesi için hazırladığı kitapçık şeklindeki eki okuyarak başlayan bilgilenme çalışması sürecim halen devam ediyor. Doğru-yanlış pek çok şey öğrendim, bunları kendi üzerimde test ettim ve neredeyse bir diyetisyen kadar bu konulara hakim olduğumu düşünüyorum artık. Tüm bunların ışığında “Ketojenik Diyet” kitabında önerilen hususlar için diyebilirim ki “İŞTE BUDUR”. Anlaması biraz temel bilgi gerektiren konular olabildiğince anlaşılır ve basit ele alınmaya çalışılmış. Uygulaması her diyet gibi bazı zorluklar taşısa da emin olun bu anlatılanlar diğerlerinden çok farklı. Eğer kitapta izah edildiği gibi karbonhidrat alımı günlük 20 gramda tutulup kilo başına bir gram protein ve yeterli yağ alımı gerçekleştirilirse müzice sonuçlar ortaya çıkacaktır.
Kitapseverler; Kar Kurdu ile ilgili temel görüşlerimi youtube'da yayınlamış bulunuyorum. youtube.com/watch?v=eJAlUbi... linkinden izlenebilir.
Daha önce herhangi bir kitabını okumadığım yazar Nermin Bezmen’i Basın’dan tanıyor ve eşi aktör Tolga Savacı ile yıllardır devam eden güzel birlikteliğinden dolayı aşk hikayelerini çok güzel ifade edebileceğine dair olumlu bir önyargı taşıyordum. Böylesi bir beklenti ile başladım kitabın sayfalarını çevirmeye.
Ancak nedense kitap beni kendi dünyasına çekemedi. Kuşkusuz bunun bazı nedenleri var: Öncelikle kitapta çok fazla betimleme var. Betimlemeler bir yazarın sanatını konuşturma silahlarının belki de en önemlisidir ama bu kitapta ana konu ile ilgisi bulunmayan; perdeler, sandalyeler, sehpalar, giysiler vs konularında çok fazla ve birbirini tekrar eden, aynı zamanda gereksiz betimlemeler söz konusu. Yazım dili de oldukça yavanken bir de bu durum okurun olay örgüsü ile bütünleşmesini engelliyor.
Beni rahatsız eden bir başka konu gerçeklik algısının bir türlü oluşturulamamasıydı. Bazı örnekler vereyim buna dair: Baş karakter Hüma; ailesi tarafından el bebek-gülbebek yetiştirilmiş, yabancılara ait okullarda okumuş 17 yaşında bir kız ama ülke meseleleri ile de çok ilgili. Bu durum bana mantıklı gelmedi ve olay örgüsüne paralel olarak Hüma’nın ağzından o günlerin tarihsel bilgilerinin verilip yorumlar yapılmasının karakterin ağzında sakil durduğunu düşünüyorum.
Bir diğer gerçeklik algısı noksanı da Hüma’nın eşi Nesim’in New York’tan İstanbul’a dönüşü: On sekiz yaşında genç bir karısı olan, Wall Street’te saygın ve güzel bir işe sahip olan Nesim’in bir gün kayınpederinden gelen bir mektupta babasının kalp krizi geçirdiğinin söylenmesi üzerine 1.Dünya Savaşının en ateşli günlerinin devam ettiği, Atlantik’te Alman Denizaltılarının cirit attığı bir dönemde herşeyi geride bırakıp bir İngiliz gemisi ile Liverpool’a doğru yola çıkması ortalama bir mantık ile kabul edilebilir
Kent ile ilgili görsel deneyimleri kullanarak kitabı tekrar okumak istediğimde aslında Yazar’a bir vicdan borcu da ödeniyordu: 2000’li yılların başında Orhan Pamuk’a yönelik basında çıkan karalama kampanyasının etkisi ile ilk okumamı “korsan bir baskı” üzerinden yapmıştım. Orhan Pamuk, kitaptaki sonsözünde bu durumu “Osmanlı Ermenilerinin yok edilmesi konusunda söyledikleri yüzünden merkezdeki büyük gazetelerin nefret kampanyalarına muhatap olduğunu” belirterek özetliyor. Tarihsel olaylar hakkında kesin hükmü yine tarih verecek ve bize düşen sanata ve sanatçıya saygı. İkinci okumayı, yerel bir kitap fuarında satın aldığım tertemiz bir YKY (Yapı Kredi Yayınları) baskısı üzerinden yaparak ben de bir gençlik hatasının kişisel vicdan yükünden kurtuluyorum.
Roman’a gelince: On iki yıldır sürgün hayatı yaşadığı Almanya’dan Türkiye’ye annesinin ölümü üzerine dönen şair Kerim Alakuşoğlu ya da sevmediği isminin yerine daha okul yıllarından beri kendisine hitap edilmesini istediği ismi olan adının baş harflerinden oluşturduğu adıyla (Ka); Kars’ta yapılacak belediye başkanlığını seçimini bir gazete adına izlemek ve son zamanlarda yaygınlaşan “kadın intiharları” konusunda röportajlar yapmak için Kars’a gider. Aylardan Şubat’tır karlar altındaki Kars’a vardığında.
Kitabın diğer okurlarıyla fikir jimnastiği yapalım: Ben, bu özet giriş dışında kitapla ilgili fazla konu bilgisi vermek istemiyorum. Yer yer okunması güç ve yorucu bir kitap olsa da yaratıcı ve özgün bir konu seçilmiş olduğunu belirtmem gerek. Belli kalıpları tekrar eden edebiyat ürünlerinden bıktıysanız farklı konuya sahip bu kitabı denemenizi öneririm. Baş karakter Kerim Alakuşoğlu (Ka) hakkındaki psikolojik karakter betimlemelerini seveceksiniz ve korku filmlerinin ünlü yönetmeni Alfred Hitchcock’un filmlerin bazı
Reklam