"Vakit vakit kendimi denize bırakılmış bir sepete benzetiyorum. Şüphe ve tezatlarla delik deşik olan vücudum, denize garkolunca, oh, deniz oldum artık! diyorum. Fakat vaktâ ki bir el, sahile bağlı olduğum ipi çekiyor ve beni taşların, kayaların üstüne fırlatıyor, işte o zaman gene sepetliğim meydana çıkıyor, bomboş kalıyorum."