Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü.Hem akıl çağıydı, hem aptallık.Hem inanç devriydi, hem de kuşku.Aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi.Hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı.Hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu.
İnsan denen varlığın bir diğeri için gizem ve sırlarla dolu olduğu, yadsınamayacak bir gerçek. Geceleyin büyük bir şehre girdiğimde, bir düşünce kaplar içimi. Yan yana kümelenmiş karanlık her ev, kendi sırrını barındırır içinde. Her evin her odasında ayrı bir sır vardır. Ve oradaki yüz binlerce göğüste çarpan yürekler, en yakınındaki için bile bir sırdır!