Reklam
Deja Vu mü?
ya bir gün belkide bir gece bir iblis,ruhunun en derin yalnızlığında seni yakalayıp dese ki: "şimdi yaşamakta oldugun ve bugüne kadar yaşadığın şu hayat bir kere daha ve sayısız kereler daha yaşamak zorunda kalacağın hayattır,yeni hiçbir şey olmayacak.tersine hayatında sözcüklere sığmayacak kadar küçük ya da büyük ne varsa,her acı her sevinç her düşünce ve iç çekiş,hatta bu örümcek ve ağaçların arasında beliren şu ay ışığı ve hatta şuan ben ve kendim hepsi aynı sırayla ve aynı sonuçlar üreterek sana geri dönecek. varoluşun kum saati sonsuza dek tekrar tekrar ters çevrilecek ve sen onun içinde ki bir kum tanesinden başka bir şey olmayacaksın
“müzik, dionysos’un susmayı reddedişidir; ben ise o suskunluğun dans eden haliyim.”
yani: insan, yaşamın bu enerjisinin bedende ve bilinçte yankısıdır. nietzsche için “dans etmek” felsefi bir eylemdir. çünkü düşünmek bile bazen fazla ciddidir oysa dans, varoluşu düşünmeden onaylamak mıdır?
Reklam