bihter
@bihtterr
kitaplar hakkında düşüncelerimi ve bende bir şeyler hissettiren alıntıları paylaşacağım
Zaman Zaman
Ağlarken içim, güldü gözlerim
Bir günah gibi gizledim...
.
.
.
bazen hayat aynen böyle hissettirir...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beni Neden Sevmedin
hasretin bir ince güz yarası
beni neden sevmedin?
olmuyor, ne yapsam olmuyor
bu kaçıncı ayrılık akşamı
duvarda asılı resminle
bir benden bir sen geçiyor...
Manuş Baba- Dönersen Islık Çal
Hayatımın özeti birdenbire ağzımdan dökülüverdi
Bazen yaşananlar kadar yaşanmamışlıklar da can yakar.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
(Alıntı değildir. Karmaşık zihnimde uçuşan düşüncelerin farkındalık kazanmasıdır.)
'' Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret, özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş kurşun olamaz mı?''
-Victor Hugo-
Bu şiir... Eminim çoğunuzun karşısına bir kere de olsa çıkmıştır. Pek şiirle arası olmayanın bile seveceği bir şiir bence. Ben bu şiiri ilk okuduğumda çok etkilenmiştim ama beni daha da etkileyen bir şey vardı: Victor Hugo' nun yazmış olması. Aslında düşününce bu tam da onun yazacağı bir şiir. Zira duyguları, coşkuları, heyecanları, üzüntüleri çok güzel işleyen bir romantizm akım yazarı kendisi. Anlaşılması kolay ve çok derin anlamlar içermeyen bir şiir gibi gözüküyor bu yüzden çok bilinen, sevilen bir şiir. Ancak kelimeleri bu denli özenli seçmesi ve gerçekten insanın iç dünyasını, yaşamını bu bakış açısıyla yazması beni çok etkiliyor. 'Dudaklar gülerken insan ağlayamaz mı?' Yüzümüze bir gülümseme maskesi takıyoruz. Ancak her şey bitip kafayı yastığa koyduğumuzda belki de bu maskenin getirdiği geçici mutluluklar da yok oluyor. Gecelerin sessizliği ve yalnızlığı insanı büründüğü rolden çıkarıp kendiyle baş başa bırakıyor. Gece, tıpkı gerçekler gibi bütün ağırlığıyla seni bekler. En iyi dinleyicin, en yakın sırdaşın olmuştur. Senin gerçek kişiliğini bilir, herkesten gizlemeye çalıştığın gözyaşlarını mendiliyle siler. 'Özlenen yakında iken hicran duyulamaz mı?' Biri vardır, dokunmak istersin ama