h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim
ben Allah’ın kuluyum
297 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Kendi başına bir şeyler başaramazsan, başkalarıyla birlikte de işe yaramazsın. Neyi başaracaksın? En iyi yapabileceğin ne ise onu. Bir şeyi senden iyi yapan olmamalı. Onu başar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hayatı kendim için dokunulur kılmak. Büyük tutkum bu.
Hayat sanki kendimi mecbur ettiğim ve kendimi ruhsal olarak bağlamamak için özel çaba harcadığım işlerden ibaret. Birçoklarına göre hayat olağan akışı içinde geçip gidiyor. Ben neyin olağan, neyin olağandışı veya olağanüstü olduğunu doğru dürüst tartamamanın acısını çekiyorum.
Sayfa 57
Bugün, bedenim TV’de yayınlanmış bir katliamdı.
Bugün, bedenim demeçlere ve kelime sınırlarına sığmak zorunda olan,
TV’de yayınlanmış bir katliamdı.
Bugün bedenim, ölçülü cevaplara karşı istatistikle dolmuş demeçlere ve kelime sınırlarına sığmak zorunda olan,
TV’de yayınlanmış bir katliamdı.
Ve İngilizcemi mükemmelleştirdim ve öğrendim BM kararlarını.
Ama yine de bana sordu;
“Bayan Ziadah, çocuklarınıza nefret etmeyi öğretmekten vazgeçerseniz, her şeyin düzeleceğini düşünmüyor musunuz?”
Durakla!
İçime baktım, sabredecek gücü bulmak için fakat dilimin ucunda sabır yok
düşerken bombalar Gazze’ye.
Sabır beni terk etti…
Durakla!
Gülümse!
Biz hayatı öğretiyoruz, bayım!
Rafeef..
gülümsemeyi unutma…
Durakla!
Biz Filistinliler, onlar son gökyüzünü de işgal ettikten sonra hayatı öğretiyoruz.
Biz hayatı öğretiyoruz,
onlar yerleşimler ve ırkçılık duvarları inşa ettikten sonra, son gökyüzünden sonra.
Biz hayatı öğretiyoruz, bayım!
Ama bugün, bedenim demeçlere ve kelime sınırlarına sığmak zorunda olan,
TV’de yayınlanmış bir katliamdı.
ve diyorsunuz ki bize bir hikâye ver sadece, insani bir hikâye.
Anlarsın ya…
siyasi olmayan…
Ama bugün, televizyonda bir katliam var. Filistinli çocuk bedenlerinin teşhir edildiği.
Ve tüm dünyada halkların aksine hükümetlerin ve bu et sergisine bol ‘ama’lı demeçler ürettiği bir katliam. Ve sürerken bu, kahve içmekten ve hamburger yemekten bile kendini alıkoyamayan insanların üzerine de bomba atıldığında bir parça umut için gözlerini çevirebilecekleri hiçbir yer olmadığını anlamak için biraz tarihin 1914 yıllarında başbaşa kaldığımız şarapnelin parçalarını bile görmeyen bir nesli yetiştiren bu boşluğun yok açtığı bir katliam.
