h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim
ben Allah’ın kuluyum
297 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Hiçbir şeyi bilmediğimizin farkına varmaksızın ve hayattaki en basit soru olan, “iyi nedir ve de kötü nedir?”e verecek yanıtımız olmaksızın, hep bir ağızdan konuştuk, birbirimizi dinlemedik. Bazen sonradan kendimiz desteklenmek ve övülmek için birbirimizi destekledik ve övdük, bazense birbirimize öfkelendik- tıpkı tımarhanede olabileceği gibi-.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyle bir toplum içine düşmüşüz ki her şey beyin yıkıyor.
(Ey millet diren, diye içimde bir ünleme).
Vardıkça hedefin uzaklığı büyüyor. -Şimdi geç kaldığımın telaşıyla ruhen çırpınıyorum.
Şimdi bir şeysin benim için… Varsın.
Fakat bocalıyordum.
Gizlice düşündüğüm, fark edilmesinden korktuğum hakikat sen miydin, yoksa ben, hatırasızlığı, boşluğu, en ucuz şekilde, sırtımdan korkakça, hiçbir teşebbüste bulunmadan birdenbire atmak için hayal mi kuruyordum.-
Dedim ya işte, bocalıyorum.
Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?
Bize ağır gelen kendimizdir. Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz.