"Aşağı bir insanla sohbet. Durmadan içimden “aslında vakit kaybı sayılmaz, insanlığın birkaç nesil sonra dönüşeceği türü yakından seyretmek de büyük şans” diye geçirip durmasan azap halini alabilecek üç saat..."
Reklam
"Sözü dolaştırmayıp kısa keselim, zira ahiret doktrinlerinin iç bayıcı teselli veren oyalamalarından bir tane daha uydurmanın hiçbir faydası yok. Dehşetten çıkarken biçim değiştiren bu yeni insanlığın neye benzeyeceğini tahayyül etmeye hakkımız elbette var; amabir kere hedefine eriştikten sonra, eskisinin sefilliklerine dönüşmeyeceğini kim söyleyebilir? Ya da saadetten usanmayacağına, kötüye doğru sürüklemmenin, kendi rolünü oynamanın cazibesine kapılmayacağına nasıl inanabiliriz? Cennette çektiği can sıkıntısı ilk atamızda uçurumun kıyısına gitme arzusu uyandırmıştı, şimdilerde sona ermek üzere olduğunu gördüğümüz birbirini izleyen yüzyıllarla ödedik bunun bedelini. Bu arzu, cehenneme duyulan hakiki nostalji, eninde sonunda ardımızdan gelen soyu da kasıp kavuracak, böylece onu hatalarımızın varisi olmaya layık kılacaktır. Kehanetlerden, çılgın varsayımlardan vazgeçelim, uzak ve hiç de kesin olmayan bir gelecek imgesinin bizi kandırmasına artık izin vermeyelim, emin olduğumuz şeylerle, kuşku götürmez girdaplarımızla yetinelim."
"Her geçici heves, tıpkı her özgürleşme tezahürü gibi, olumsuz bir yan içerir: Bütün görünmez zincirlerimizden kurtulduğumuz anda, içeriden bizi kısıtlayacak hiçbir şey kalmadığında, kendimizden yeni yasaklar koyabilmek için gerekli masumiyetten ve yaşam enerjisinden yoksun olduğumuzdan, cinselliğin uygulamasından ziyade lafzında ustalaşmış bir çelimsizler kitlesi oluşturacağız. Tehlikeye atılmayı göze almadan daha yüksek bir bilinç seviyesine erişilmiyor, tıpkı kimi hayırlı zorunluluklardan hiç zarar görmeden kurtulamadığımız gibi. Öte yandan, bilincin fazlası bilinci artırırsa da, yine meşum ama tersi yönde işleyen bir başka olgu, özgürlüğün fazlası, mutlaka özgürlüğü öldürür. İşte bu nedenle, hangi alanda olursa olsun, bir kurtuluş hareketi hem ileriye doğru bir adım hem de çöküşün fitilidir."
"Boğucu hakikatler ile kurtarıcı düzenbazlıklardan başka seçeneğimiz yok. Yaşamaya imkân vermeyen hakikatler sadece lafta hakikat adına layıktır. Canlıların zorunlu ihtiyaçlarının üstünde olan bu hakikatler bizimle işbirliğine tenezzül etmez. Bunlar sersemlik veren, “gariinsani” hakikatlerdir ve o yüzden de reddedilirler, çünkü kimse sırtını yaslayacağı sloganlardan ya da tanrı kılığına girmiş desteklerden vazgeçemez. Asıl acıklısı, her devirde en çok uydurmacalara ve yalanlara başvuranların tabu kırıcılar ya da o iddiada bulunanlar olduğunu görmektir. Antik dünya bundan epey mağdur olmuş olmalı ki Hristiyanlığın sunduğu kadar kaba bir panzehire ihtiyaç duydu. Mucizelerden medet ummasına bakılırsa, modern dünya da ondan aşağı kalır durumda değil. Bilgelerin içinde fanatikliğe en uzak olan Epikür, o zamanların büyük kaybedeniydi, bugün de öyle. İnsan'ı özgür kılmaktan söz edenleri görünce hayrete, hatta dehşete kapılıyor insan. Köleler Köleyi nasıl azad edebilir? Peki, yanlışlıklar silsilesi olarak tarihin, uzun süre daha vöyle sürüklenip gidebileceğine nasıl inanılabilir? Dört bir yandaki bahçelerde kapanış vakti çok yakında gelecek."
Reklam