Elçin "Toyuğun diri qalması" povestindən.
Düzünü deyim ki, yazmaq istəmirdim sənə bu məktubu, amma yarım saat bundan qabaq güllə yağış kimi üstümüzə yağanda, bildim ki, gərək yazam sənə bu məktubu. Adam güllə yağışının altında olanda hər şeyi yaddan çıxarır, bütün pisliklər yaddan çıxır, ancaq yaxşısı yadda qalır. Sən məni istəyə də bilərsən, istəməyə də bilərsən, ancaq özünü istə.
Reklam
Bir bahar uyanır her sabah içimde, hiçbir kış hükmüne muhalefet edemez…
Geceden kalma ayazlar hükümsüzdür artık, çünkü adın değince gönlüme, bütün dallar çiçeğe durur.
Seninle gelen her nefeste tomurcuklanır umut, seninle gülümseyen her anda çözülür içimdeki bütün buzullar.
Mevsimler Sen’i tanımaz sanırdım, meğer bütün mevsimler Sana çıkarmış.
Kış da Sana boyun eğer, güz de Sana döner, bahar ise sadece gelişini haber verir.
Ve ben, içimde uyanan bu baharın sahibini hep aşkla bildim: O Ebedî Sevgili.
Ben O’na iman ettim…
O diledikçe bahar olurum, O sustukça yaprak dökerim.
Ey gönlümün Ebedî Bahar’ı, solmam Sendendir, açmam Sendendir.
Ey Sevgili,
Beni sonsuza dek ölü gönüllere hayat bahşeden aşkınla yaşat.
___ /Güven Taşdemir
Seni Yar bildim. Derdimi derman bildim.
Gönlün darda değil evlat! Sen Yar'dan uzaksın.
Yar dediğin kuru kemikten sanma! Yar dediğin kemiği var edende saklıdır.
Esma
Esma
Kendimi bildim bileli kitaplarım benim hazinem. Her biriyle farklı bir hayatı, farklı bir dünyayı keşfediyorum. Farklı insanlarla tanışıyor, onların hayatlarına konuk oluyorum. Bazen arkadaşlarım bu koşuşturmanın içerisinde kitap okumaya nasıl vakit ayırdığımı soruyorlar.
Aslında cevap çok basit.
İnsanın sevdiğine her zaman vakti vardır.
Ben özlemeyi hep bildim,
Kavuşmakta acemiydim.
Ahmet Altan / İçimizde Bir Yer
Reklam
Reklam