Ömür Bilge

Ne ki ölüm çoğu kez acısını önden gönderse de kendisi acele etmezdi.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Reklam
Çevremdeki bunca curcunayı dinlemeyi bırakmak için yaşlanıp kulaklarımın ağır işitmesi mi gerekiyor. Oysa bazen sadece kendimi duymak dinlemek istiyorum…
Nefes almak gibiydi sana bakmak O kadar doğal, o kadar sıradan Ama bir o kadar da can alıcı. Her an yapabiliyorken göremiyorum Ehemmiyetini, Muhabbet-i vücudumdaki tesirini.
Yalnızlık...
Daha güzel anlatılamazdı, duygular kelimelerle bir nehir olup akar bazen dilinden, bazen de düğüm olur çıkmaz. Yalnızlık hep benimle nehir olup akar.

Ferah

@FERAH
·
Yalnız Bırakmayan Yalnızlıklar
Yalnızlığımla ne kadar da mutluyum kaç zamandır. Allah uzun soluklu kılsın hiç sırtını dönmez bana, bırakmaz beni. O da olmasa düşünmek bile istemiyorum :) amanın Allah muhafaza. Hele gün bitip de gecenin karanlığı ve çaresiz sessizliği bastırınca hemencecik gelir sokulur yanıma. Bir kere bile tek başına gelmez; heybesinde hüznü, karamsarlığı getirir döker önüme. Kaşlarım çatılır, yüzüm asılır anlar ki kızıyorum ona bu yüzden . Usulca eğilerek mırıl mırıl fısıldanır kulağıma '' Şimdi karanlık ama bak gökyüzüne aya bak, o da yalnız ama nasıl da parlıyor nasıl da güzel'' , ''Kitap oku rahatlarsın'' , '' Aç bir şarkı ruhun huzurla dolsun diye dinle''.. Ben de her seferinde sessizce itaat ederim ona. Böyle yere göğe sığdıramadığıma bakmayın; nasıl da kıskançtır, bencildir, benim yalnızlığım. Hiç kimseye aşık olmamı çekemez, konuşmamı istemez paylaşamaz beni de ''Sevdalanma üzülürsün'' der sonra. Yalnızlık, mutsuzluk , karamsarlık, umutsuzluk, ümitsizlik, imkansızlık. Ne kadar olumsuzluk varsa dopdolu benim dostluk grubum. Ben de memnunum onlarla olan birliktelikten. İçimdeki sessiz çığlıkları, tüketemediğim nefretleri, aklımdan geçirip de başıma gelemeyen her şeyimi bir tek onlar bilerek anlayabiliyorlar beni. Eksik olmasınlar pek de düşüncelidirler kendileri. Aşk , vefa, minnet , huzur hele de umut yoktur yalnızlığın kaderinde. Çünkü hep korkar; terk edilmekten , canının yanmasından , anlaşılamaz olmaktan anlatamamaktan korkar, iyi bilirim. Üzülmemi istemediği için de daima ''Sen iyisin böyle, mutlusun tek başına '' der. Tek olmayı zirve yaparcasına gözümde. İster istemez de bağlar, bağımlı kılar beni kendine. ''Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi Neydi çekip kendine, beni bağlayan Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan Elleri ta içimde o dev miydi '' desen
Şiir
İnsanın çok büyük bir derdi varsa, başka bir derde yer kalmıyordu.
Sayfa 307·Kitabı okudu
Düşünce