bilge dilan öner
@bilgedilanoner
Şu anda okuduğu kitap
Talihsizliğini soğukkanlılıkla, açık ve acımasız bir gözle, insanın bunu ancak başka birinin ağzından tesadüfen duyduğunda yaptığı anlardaki gibi değerlendirdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Olmayan, olamayacak olan, olmaması gereken şey — aşikar, gerçek ve mümkün olan tek olasılıktan daha güçlüydü.
( "Ben!" tesirli bir kelimedir, bunu söylediğimiz kişilerin gözündeki konumumuzu kaçınılmaz ve kesin bir biçimde belirler, bu konum genellikle kendimize ilişkin bilgimizin çok ötesinde ya da gerisinde kalır, irademizin ötesine geçip gücümüzü aşar. Bu korkunç kelime bir kez söylendiğinde bizi, kendimizle özdeşleştirmeyi aklımızdan bile geçirmediğimiz fakat aslında içimizde ne zamandır bütünleştiğimiz tüm düşlerimiz ve anlatımlarımızla ilişkilendirip özdeşleştirir.)
Birbiriyle hiçbir zaman gerçek bir ilişki kurma ya da uzlaşma ihtimali olmayan iki dünya vardı, binbir biçimde tezahür eden sonsuz bir savaşa mahkum iki korkunç dünya.
Bu, iki kardeşin asırlık hikayesinin yeni ve vakur bir anlatımıydı bu. Dünyanın başlangıcından beri, sürekli yeniden doğan, birbirine rakip iki erkek kardeş vardı. Biri daha yaşlı, daha ferasetli, daha güçlüydü, dünyaya, gerçek hayata ve insanların büyük kısmını birbirine bağlayan ve motive eden her şeye daha yakındı, her şeyde muvaffak olmuş, her zaman neyin yapılması ve neyin yapılmaması gerektiğini, kendinden ve başkalarından ne bekleyeceğini bilmiş biriydi. Öbürü ise onun tam zıddıydı. Kısa ömürlü, bahtsız, yanlışa tılmış bir ilk adımdı; ihtiraslan yüzünden yapılması gerekeni atlamış ve mümkün olanın imkanlarını aşmıştı. Abisiyle çatışmasında —ve kaçınılmazdı çatışma— savaşı daha başlamadan kaybetmişti.