Uyumam gerektiğini biliyorum ama uyanık olduğum her saniyeyi kendimden bile kıskanıyorum.Bu sadece gördüğüm kabuslarla ilgili olan bir durum değil, sanırım kendimi koyvermekten korkuyorum.
Birbirini bu denli anlayıp hisseden iki kişinin varlığı, hiç kimseyi anlamamış, hiç kimse tarafından anlaşılmaya çalışılmamış beni, bilmediğim bir alemin tatlı rüyasını görmeye çağırıyordu. Oysa ben mutluluğun diyetini ödemeyi reddedip o rüyadan emekliye ayrılalı çok zaman olmuştu.