Alman Edebiyatında "Nachkriegsliteratur" (Savaş Sonrası Edebiyat" dönemi vardır. Şimdi bu dönem literatürde aynı zamanda "Trümmerliteratur/Kahlschlagliteratür" ( Yıkım Edebiyatı) olarak da bilinir. Sonuçta bir savaş ve yıkım vardı o nedenle buraya kadar herşey normal. Ancak bir adlandırma daha var o dönem için kullanılan. "Literatur der Stunde Null" (Sıfır Saati) işte bu sıfır saatinde başlamıştır bu eser. Borchert bu saatten sonra kalmıştır dışında kapıların. O ve onun gibi niceleri.. Evet o gece sıfır saatinde belki naziler yoktur ortalıkta sadece yıkım vardır ve yıkımın ardındaki kapılar. O kapılar kapalıdır, açılmazlar. Yıkımdan sonra kalan son kapılar hep kapalı kalırlar. Kitabı okuyanlara tavsiyemdir; Öteki: " Sen rüya görüyorsun, Beckmann uyan!" dedikten sonra yaşananların tamamını 109. sayfada verdiği cevapla anlatır, işte o sayfayı yeniden okusunlar. Ben de buraya o sayfadan küçük bir iz bırakayım. " Eh, ne çare, böyledir bu insanlar. Hem de korkaktırlar. Onlar bize ihanet ettiler. Kalleşçe ihanet ettiler. Biz daha küçücüktük ..."