Leyla Erbil'i çok merak ediyordum ama yanlış bir kitabıyla tanışma fırsatım oldu. Çok beğendiğim söylenemez evet Tuhaf Bir Kadın'ı. İsmi kadar tuhaf bir kitap aktı gitti. Allah'tan yazarın dili ve anlatım şekli kuvvetli ki okuyabildim. Araştırdığımda seveni çok kitabın merakla okuyorum incelemeleri neleri beğendiler acaba ya da neleri gördüler benim farkedemediğim diye... Anlatımdan yana hem fikiriz akıcı ve edebi. Konusu hakkında kimi ilgi çekici bulurken kimi de ben gibi anlamsız ve boş bulmuş. Başlangıçta genç bir kızın günlüğü okuyoruz. Sonradan adının Nermin olduğunu öğrendiğimiz bu kız başta kendi annesi olmak üzere tüm otoritelere karşı. Toplumun tabularını yıkmak için sert duruşlar sergileyen devrimci bir kişilik. Annesi muhafazakar dayatmalarla hayatını kısıtlamaya çalışan baba faktörü hayatında çok etkili olmayan asi bir genç kız. Kitap bölümlerden oluşuyor. Ilk bölümde bir nebzede olsa bi odaklanıp anlamaya çalışıp okuyabiliyorsun. 2. Bölümde baba nın dilinden yazılmış,hasta yatağında iç sesiyle. Bu bölüm bana çok gereksiz ve karmaşık geldi açıkçası. Bir Suphi karakteri dahil oluyor ki sürekli Suphi'yi kim öldürdü repliği dönüyor. Ama kimdir bu Suphi ve neden bu kadar önemli ki öldürülmesi hakkında bir bölüm boyunca sayıklamalar geçiyor.3. Bölümde anne karakteri tasvir ediliyor. Ilk bölümde baskıcı zalim olarak resmedilen anne bi anda sahiplenici merhametli hale dönüşüyor. En son bölümde ise tekrar Nermin karakterine dönüyoruz büyümüş evlenmiş. Yine de kafamda oturmayan çok şey var. Feminist ruhlu devrimci genç kız nasıl olur da geçmişte kardeşine tacizde bulunmuş bir adamla evlenir. Evlendiği adam Bedri, en yakın arkadaşı Meral'in abisidir. Meral'in ağzından dinlediği olayı kadını meta olarak görmeyen, feminist ruhlu, erkeklerin bakış açısını küçümseyen
"Açlık pis şey.." Gorki'nin "Ana"sında Pavelin anası diyor bunu. İnsan aç kalınca bir canlıyı kesip yiyebiliyor. insan gerçekten dünyanın en vahşi yaratığı.