Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
~Cahit Sıtkı Tarancı
Zaten bütün geçen hayatı bir fedakârlıktan ibaret değil miydi? Tereddütlerine karşı fazla bir galibiyet silahı bulmak için evliliğinin bütün şiir ve aşk hatıralarını inkâr ediyor, bu ikinci sevdanın zihninde canlandırdığı beşiğini süslemek için zavallı ölmüş aşkının mezarından çiçeklerini söküyor, koparıyordu.