İşine ilişkin sevinçler onurunu, toplumsal yaşama ilişkin sevinçlerse kibrini okşuyordu İvan İlyiç’in, gerçek mutluluğuysa bir tek vint oyununda buluyordu.
Buralar öyle yerlerdir ki, böylesi koltuklara ulaşabilen insanların ellerinden doğru dürüst bir iş gelmeyeceği açıkça görülmesine karşın uzun hizmet geçmişleri ve sahip oldukları unvanlar düşünülerek bunların işlerine son verilmez, böylece hem gerçekte olmayan, yalnızca onlar için icat edilmiş hayali makamlara sahip olurlar, hem de onlara elden ayaktan düşecekleri yaşlılık günlerine dek yetecek altıyla on bin ruble arası, hiç de hayali olmayan bir maaşa konarlar.