Deniz kenarından dünyaya bakıyorum. Parmaklarımda pul, avucumda sedef. etrafımda balık kokusu.. Bir adanın arkasında sobasını yakmış bir şehrin dumanı, bir adanın arkasında sobasız bir pencerenin buzunu kazıyorum.
İnsansız hiçbir şeyin güzelliği yok. Her şey onun sayesinde, onunla güzel. Bu dakikada, bu eylül gününün güzelliği, gökte ay, uzakta güneşin bir billur bahçe gibi parıltısı hiçbir şey. Bütün bunlar sessiz kötü resimler gibi...