"Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda birisi olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları."
"bazen kalbimiz öyle derinden kırılır ki diğerlerinin hakkımızda düşündüklerini sandığımız şeyler bizi ele geçirir."
yosun tutmuş ümitlerim var benim. kimi zaman karaya vuran, kimi zaman denizin dibine batan...
zakir dindar