Ebu Hureyre radıyallahu anh’dan, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:
“(Din) kardeşine üç (gün)den fazla küs durması, bir mü’mine helal değildir. Eğer aradan üç (gün) geçmişse, mutlaka gidip ona selam versin. Selamını alırsa, her ikisi de sevapta ortak olurlar. Yok, eğer selamını almazsa, (barışmaya yanaşmadığı için) vebali kendisi yüklenmiş olur. Selam veren kişi ise, küs durmaktan çıkmış olur.”
Ebu Davud diyor ki: Eğer bu küslük Allah için olursa, bunda bir sakınca yoktur.
Ebu Davud, edeb 47.
(Yani çok bariz bir günah işleyen ve bütün uyarılara rağmen bu günahta ısrar eden kimselere, bir süreliğine -uyarı ve ceza olmak üzere- selam vermemek günah değildir.)
Reklam
Ebu Hureyre radıyallahu anh’dan, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:
“Halk arasında yerleşmiş iki huy vardır ki, bunlar kafirliktir. (Yani cahiliye dönemi’nden kalan ve ancak inkarcı bir toplumda bulunabilecek son derece çirkin âdet ve alışkanlıklardandır) İnsanı soyundan, ırkından dolayı aşağılamak (yahut yüceltmek) ve ölünün arkasından yaka paça yırtarak, bağırıp feryat ederek ağlamak.”
Buhari, menâkıbu’l ensâr 27; Muslim, iman 121, cenâiz 29.
Cündüb bin Abdullah radıyallahu anh’dan, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:
(Sizden önce yaşayan ümmetler içerisinde, Allah’a çokça ibadet eden bir adam vardı. Bu adam, günahkar olarak ölen bir mü’min hakkında) “Vallahi Allah filan kişiyi bağışlamayacaktır” diye yemin etti. Bunun üzerine Allah subhanehu ve teala “Filan kişiyi bağışlamayacağıma dair Benim adıma yemin etme cüretinde bulunan kimdir? İşte Ben onu bağışladım, senin amelini de boşa çıkardım!
Muslim, birr 137.
Çünkü kibirlenip başkalarını küçümseyerek yapılan iyilik ve ibadetlerin Allah katında bir değeri yoktur.
İmran bin Husayn radıyallahu anhum anlatıyor:
Bir seferde Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikteydik. Ensardan (Medineli muslumanlardan) bir kadın (hırçınlık yapan) devesinden rahatsız olarak ona lanet etti. Peygamber sallallahu aleyhi sellem kadının sözünü duyunca “Devenin sırtındakileri alın ve onu salıverin gitsin. Çünkü o lanetlenmiştir.” buyurdu.
İmran diyor ki: o deve hala gözümün önündedir; insanların arasında gezinirdi de, kimse ona dokunmazdı.
Muslim, birr 80, 81
Peygamber sallallahu aleyhi vesellem o hayvanın üzerine binilmesini, etinin yenilmesini, satılmasını vs. yasaklamadığı halde, o uyarısından sonra hiç kimse o hayvana dokunmak bile istemedi. Böylece o deve, lanetin ne büyük bir günah olduğunun canlı bir belgesi olarak ölünceye kadar halk arasında dolaştı durdu.
Rasulullah sallallahu aleyhi vesellem şöyle buyurdu:
“Anne babasına lanet edene Allah lanet etsin.”
Muslim, edâhî 44.