Öylesine gerçektir ki duygu, fena parladığı bir anda, en saklanması gereken gerçekleri açık açık söyletip insanın başına olmadık dert açar. Ya da tüm gerçekliğine karşın, en akla gelmedik yalanları üretebilir...
Çünkü duygu, tanımı gereği, yalan olamaz... Yanıltıcıdır belki, o başka... Yüzeysel ya da derin olabilir, yapay araçlarla geliştirilmiş olabilir, ama duyulduğu sırada gerçektir.
Yürek çatlatan bir mutlulukla yürek onaran bir acı hep birlikteydi...
Acı çekmesek, bırak yaratmayı, yaşayabilir miydik? Tüm yaralar acıyla sarılır, tüm hastalıklar acıyla geçer...
Müzik alıp çekerdi beni tümüyle başka bir dünyaya, o başka dünyaya ne oldu? Neden, nerede yitirdim onu? Neden sıradan insanlar arasında daha da sıradanım artık?