Ayakta kalmanın sırrına vakıf olanların hepsi kadar bencildim bu dünyada kalan yanımla ve haksızlığa uğramış olmanın verdiği güçle güçlüydüm... kendimi yerine koyabileceğim, yine kendimdim en fazla.
Ben şimdi okyanusun dibinde kavkısı kırık deniz kabuğu. Derin akıntılarla bir o yana bir bu yana yalpalayan su yosunu. Yorumu, yaşamamış kimselere mümkün değil, kelimesi lisanlarda muhtelif. Orada ben şimdi bambaşka bir hâldeyim. Canımın acımadığı yerdeyim.
O kadar büyüdü ki benim dışımda dönen dünya, ben içinde küçücük kaldım. Ruhuma, kalbime, zihnime, bedenime, ne kadarsam o kadarıma üşüştü benim taşıyamadığım şey. Bunca ağırlığın altında... Hâlim bu dünyanın hâllerine sığmadı.