Yalan söylemek, haram olmaktan önce insanlık onuruna zarar verir.
Cahiliye Arapları onurlu insanlardı; örneğin Ebu Cehil, kendisine Peygamberimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) evine saldırmayı teklif edilirken: “İster misiniz Araplar, benim Muhammed’in kızlarını korkuttuğumu söylesinler?” demiştir. Ebu Süfyan, şirk döneminde Sezar’a Peygamberimizden (sallallahü aleyhi ve sellem) bahsederken, doğruluk ve güvenilirliğini anlattı ve yalan söylemedi.
Haram olduğu için yanlış yapmamak olgunluktandır, kemal gereğidir.
Doğruyu helal olduğu için yapmak iyi bir davranıştır.
Bu doğrudur, fakat şunu deneyin, sonucunu göreceksiniz:
-Doğru yapmak mürüvveti, şerefi artırır,
-Haramdan uzak durmak onuru korur.
Hayatta en büyük zarar, insanın kendi kendisine zarar vermesidir.
Ne kadar güzel bir sözdür: “İnsan doğruyu söylemeyi arar ve doğruluğu gözetir; böylece Allah katında sıddîk (doğru sözlü) olarak yazılır.”
Sayfa 151 - Nida yayınları