"Kişilik bizi aşağı doğru çeken, gerçekten kendimiz olmamızı engelleyen yanılsama, kaygı ve korkuların içine hapseder. İnsan kişiliğinin boyunduruğu altında bulundukça onun tutsağı, kölesidir."
Hayattan çok az şey istedim – ama o, o
kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş,
kırlar, bir lokma ekmek bir lokma huzur,
canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilincim
olsun ve bir de ne kimseye muhtaç olayım ne
el âlem bana muhtaç olsun. Bu kadarı bile
esirgendi benden, hani yüreğimizin katılığından
değil de, paltomuzun düğmelerini açmaya
üşendiğimiz için dilenciyi başımızdan savarız ya, işte o şekilde.