Çok Tuhaftı Ağlayamadım
Puan vermedi
2026 - 32. Kitap
Kitabın Adı : Çok Tuhaftı Ağlayamadım
Yazarı : Bahtiyar Gül
Yayınevi : Şule Yayınları
Türü : Öykü
Basım Yılı : Mart 2026
Sayfa Sayısı: 104 Sayfa
Düşünceler : Hem biraz değişik tatz olsun diye hemde İzdiham Dergisi Trabzon okuma grubunun bu ayki kitabı olması nedeniyle genç yazar Bahtiyar Gül 'ün öykü kitabını okudum. Aynı zamanda öğretmen olan Bahtiyar Gül 'ün ikinci kitabı olan bu eser bir öykü kitabı ve içinde ondört öyküyü barındırıyor.
Ondört öykü tek bir tarzda ya da belirli bir edebi çizgiye bağlı olarak yazılmamış. Klasik tarza yakın öyküler olduğu gibi post modern tarza göz kırpan öykülerde bulunuyor. Toplumcu Gerçekçi diyebileceğimiz türe yakın olanlarda var hafiften mizaha kayanlarda var. Velhasıl değişik türden öykülerle bezenmiş potpori misali her tadı vermeye çalışan bir eser.
Belirli mekanların üzerinde çok durulmuş. Parklar mesela. Bazı sembollerde aynı şekilde. Fare gibi. Bir çok sembolize edilen olgu olduğunu ve bunların düşünülmesi muhtaç olarak dikkatlice okunması gerektiğini düşünüyorum.
Genç yazarın hayatından izlerin olduğunu düşündüğüm bölümlerde bulunmakta eserde. Mesela en son öyküde dedeye ait bir bölüm var. Buralardan izler taşıyor yazarın memleketinden yani. Hakeza başka öykülerde de sıkça bu türden dokunmalar var eserde. Hatta birazda hayatımdan enstantanelerde hissetmedim desem yalan olur.
Ayrıca Genel Kültürümüzü artıracağını düşündüğüm bölümlerde bulunmakta. ( Ayın sürekli aydınlık olan yüzü gibi ) Unutmadan ekliyeyim ki okuduğumuz bazı kitaplara da hoş göndermeler yapılıyor eserde ( Korkuyu Beklerken gibi )
Sıkılmadan kısa zamanda okudum. Okurkende çoğu yerinden zevk aldım. Herkese de tavsiye ediyorum.
İcebreaker
7/10
Başlarda çok fazla sevemedim ama yazın tamda böyle kitaplar okunmalı bence…
Ben romantik kitaplarda karakterlerin başlarda başka kişilerle ilişkisi olmasını çok sevmiyorum sanırım, bu birçok romantik kitapta var ve rahatsız olmadan okuyabiliyorum ama bu kitapta dozu biraz fazla olduğu için kitabın başlarını çok sevemedim…
Ama ilk yüz sayfadan sonra öyle bir akmaya başladı ki her gün yüz sayfa okudum ve beş günde bitirdim.
Kitabın geliştiği ve sonuçlandığı kısımlardan aşırı memnunum çok güzeldi gerçekten dediğim gibi başlarına dayanabilirseniz hikaye çok güzel akıyor…
Reklam
Serinin son kitabı çok daha fazla aksiyon içeriyle beni içine çekti. Çok keyifli bir kitaptı ben favorilerime ekledim. Dark romence bir kitap değil onu belirteyim evet smut sahneler mevcut ama onun dışında intikam alma biraz sadist duygular var oda intikamla bağdaşıyor kitapta
Puan vermedi
Kapadokya’nın büyüleyici atmosferinde geçen hikâye, geçmişle bugün arasında kurduğu bağlarla dikkat çekiyor. Sayfalar ilerledikçe hem karakterlerin hem de mekânın gizemini biraz daha keşfetme isteği uyandırıyor. Özellikle bölgenin tarihi ve mistik dokusunun hikâyeye yedirilişini sevdim.
En sevdiğim yanı akıcı ve yormayan anlatımı oldu. Bölümlerin kısa tutulması da merakı canlı tutuyor ve okumayı hızlandırıyor.
Kitapta altını çizdiğim cümlelerden bazıları ise şunlardı:
“Bazı kapılar sadece başka bir odaya değil, başka bir zamana açılır.”
“Bir yaratıcıya ya da kutsallaştırdığı bir objeye ihtiyaç duyuyor insan. Sanırım bu, Tanrı’nın insana, onu yaratırken yüklediği özelliklerden biri.”
Akıcı dili, merak unsuru ve Kapadokya’nın etkileyici atmosferiyle keyifle okuduğum bir okuma oldu. Yazarın kalemiyle ilk kez tanışmış olsam da yeni çalışmalarını merak edeceğim.
Bu güzel hikâye için yazarın emeğine ve kalemine sağlık.
Kitapta sekiz öykü var. Birbirlerinden farklı konular anlatsalar da çoğunda kayıp, ölüm ya da bir anda değişen hayatlar var. Kimi zaman ormanın içindeyiz, kimi zaman bir evde, kimi zaman bir ailenin yanında. Öyküler kısa ama yaşananlar kolay unutulacak türden değil.
Ben en çok anne baba ve çocukların olduğu öykülerde zorlandım. Oğul bunlardan biriydi. Başsız Tavuk da öyle. Bazı yerlerde olacak şeyi önceden anlıyorsunuz ama bu durumu değiştirmiyor. İnsan yine de devam edip ne olacağını görmek istiyor. Sanırım okumaya devam etmemin nedeni de buydu.
Öyküler arasında en sevdiğim hangisiydi desem tek bir tane seçemem. Ama bazılarını diğerlerinden daha fazla sevdim. Oğul, Başsız Tavuk ve Kuş Tüyü Yastık benim için biraz daha öne çıktı. Üçü de farklı şeyler anlatıyor ama en çok bu öykülerde içim sıkıldı.
Farklı ve güzel bir okuma deneyimiydi.
Tarih denildiğinde çoğumuzun aklına savaşlar, krallar, fetihler ve büyük olaylar geliyor, degil mi? Yani benim oyle
Oysa her çağın arkasında yaşayan insanlar, kurulan sofralar, yapılan alışverişler, büyütülen çocuklar ve sürdürülen sıradan hayatlar vardır. Asur ve Babil'de Günlük Hayat bana bambaşka bi4 kapı araladı Bu kitapla..
Asurlar ve Babilliler, Mezopotamya'nın en köklü uygarlıkları arasında yer alıyor. Ancak bu kitap onların siyasi başarılarından çok, günlük yaşamlarına odaklanmış. Mesela, Bir tüccarın pazardaki telaşı, ailelerin yaşam biçimleri, eğitim anlayışları, kadınların toplumdaki yeri ve dönemin sosyal düzeni gibi bir sürü ayrıntı, binlerce yıl öncesinin dünyasını gözümde canlandırdim
Tarihi genellikle romanların ve kurguların satır aralarında okumayı seven biri olarak bu kitaba biraz mesafeli başlamıştım Açıkçası daha ağır bir anlatım bekliyordum. Ama, kendimi beklemediğim kadar ilgiyle okurken buldum.
Ve beni etkileyen sey; Aradan geçen binlerce yıla rağmen insanın özü pek değişmiyor. O dönemde yaşayan insanların da aileleri, sorumlulukları, geçim kaygıları, umutları ve gelecek hayalleri vardı. Bugün bize çok uzak görünen bir medeniyet, bir anda tanıdık yüzler taşımaya başladı kitabi okumamla birlikte.
Bu kitap beni saraylardan çıkarıp insanların evlerine, sokaklarına ve sofralarına götürdü. Tarihi kurgu eserlerin içinde okumayı hâlâ daha çok seviyor olsam da, binlerce yıl önce yaşamış insanların gündelik hayatına tanıklık etmek beklediğimden çok daha keyifli ve etkileyiciydi..
Reklam
Reklam