Bu kez merak etmiyorum geri kalanını ömrümün.
Sanki her nefes bir öncekinin tekrarı, sanki her soluk aynı acıyı getiriyor beraberinde.
Yaşadıkça sarıyorum ben bu sarmalı, ellerimle.
Sus diyorum içimden, bari bu nefes hatrına, hala seni helak etmeyenin hatrına sus.
Ama olmuyor işte, bir kez verilmiş ellerime bu kasnak
İşlemeden duramıyorum nakış nakış, üzerinden geçiyorum herbir ilmeğin itinayla
Yine de çıkamıyorum dışına bu kasnağın.
Motoru bozulmaz, yağı bitmez bir makine değilim ki ben
Elbet ömür sermayem de ölüme doğru işler...