Kevšer
@bircicekmis
"Kitapların Kevser'e bakan vechi"
Roman tarzını okumanın en büyük avantajı bence bir hayat serüvenini vermek istediği mesaj yönelik olarak başlangıç ve sonucunu bize bütün olarak vermesi. Bu kitapta da Siddharta'nın hayat serüvenine, inişlerine ve çıkışlarına bir bütünde, akışta yer verilmişti. Ondan yola çıkarak kendi hayatıma kuş bakışı bakabilmem, karmaşık fikirlerimi, yoğun duygularımı, ruh hallerimi sadelikle bir yola sevk etmem için de şevk oldu, en azından huzurluydu :)
Reklam
Bu adamdaki gözlem kabiliyeti bana kendimi unutturuyor. Hislerini betimlemelerle çok iyi şekilde ifade ederken bir yandan olağan akıştan kopmuyor ve okuyucunun da akışta olmasını sağlıyor. Sanırım dönem dönem Zweig okumaktan vazgeçmeyeceğim.
Kendimden pay biçerek, kendimi ve babamı anlamaya çalışarak okuduğum bir kitap. Bazı duygular evrenselmiş bir kez daha şahit oldum. Her yerde benzer sorunlar varmış. Ama yazarın dediği gibi, "yaşam bu engellere yaklaşımdan ibarettir."
Tolstoy okumaya bu kitapla başlamak istemiştim, her ne kadar çocuklukta okumuş olsam da. Çocukluk zamanlarımi bana hatırlatan güzel bir deneyim oldu benim için. Kitapta insanlığa dair Yuhanna'dan alıntılarla güzel dersler veren birkaç hikayecik mevcut. Hikaye olmaları hasebiyle ömür sermayesi hakkında basit gibi de gözükse ibretlik mesajlar içerip insanı düşünmeye ve iyiliğe sevk ediyor. En çok insan ne ile yaşar ve İlyas isimli hikayeleri beğendim. Bilhassa İlyas hikayesi'nin hayatın mahiyetini anlayıp pekiştirmek konusunda etkili bir örnek olduğunu düşünüyorum. Hayatın telaşı arasında insanı dinginleştirip gerçek amacını hatırlatacak güzel bir kitaptı. Tolstoy'un diğer eserlerini de merakla okuyacağım sanırım. Sade, faydalı ve huzurluydu.
Yazarın okuduğum 3. kitabıydı, diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da gizemli bir karakter üzerinden kurgulanmış olay örgüsü vardı. Heyecanla okuyup olayları hissettiğim bir okuma keyfi oldu benim için. Sevdim, güzeldi.
Reklam