Buranın da Twitter’a dönmüş olmasını üzülerek izliyorum. Hayır, sevgilinizle ya da flörtünüzle olan bayağı konuşmalarınızla ilgilenmiyoruz. Hayır, ahlak sinyallemenizle ilgilenmiyoruz. Her platformun mesaj kaygısıyla basitleştirilmesinden çok sıkıldım.
“How much of our humanity is intrinsic? How much remains, when all else is stripped away?”
Bu eseri okurken varoluşsal açıdan çokça düşündüm. Distopik olarak başlayan kurgu, yerini kasvete bırakıyor. Sayfalar ilerledikçe bağlamı, düzeni ve normaliteyi unutturuyor. Eser, başlangıcın verdiği his aksine kaos ve şiddet yerine bir kadının kendini içinde bulduğu dünyayı bebek adımlarıyla yönetme çabasıyla ilerliyor. Toplum, sosyal kodları bize doğduğumuz andan itibaren aşılamasa varlığımızın anlamı ne olur?