Ben bu hikayede en çok köylüye kızdım. Hepsi bir olup, içinden ettikleri ah vahları sözde ağanın yüzüne söyleseydi, karşı çıkabilselerdi, ne eşkiya kalırdı ne ölü ne leş. İçimde sadece çok büyük bir küslükle kaldım. Vah ince Memed, vah!
Daha da büyük olan bir başkasından söz etmek istiyorum. Yüreğimizde doğan güneşten. Umutlarımızın güneşinden. Düşlerimizi uyandırmak için göğsümüzü de uyandırdığımız güneşten.