Sen içinden çıkılması zor acılardan bugüne kadar tek başına çıktın. "Bunu atlatamam." dediğin her şeyi tek başına atlattın. Bunların hepsini tek başına yaptın. Belki canını çok yaktı hayatına aldıkların. Belki çok yordu seni acıların. Belki birine sarılmaya en çok ihtiyacın olduğu zamanlarda kendine sarıldın. Soruyorum sana, ben bu acıyla yaşayamam dediğin hangi acıya alışmadın? Hepsine alıştın ve her şeyi tek başına atlattın. "
'' İnsanın acısı ne kadar derin olursa, bir insan o kadar güçlenir ve o kadar güzel güler. "Güzel gülen insanlar var, içleri paramparça..." diye bir söz okumuştum. Epeyce haklıydı...''