Asi
@birkitapperisii
TARİH ÖĞRETMENİ
İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ /EDEBİYAT FAKÜLTESİ TARİH MEZUNU
7 Temmuz 1997
154 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
17.yüzyılın başlarında veziriazamlar,memur tayini ve dirlik tevcihlerine her geçen gün daha fazla karışan musahiplere tamamıyla bağlı hale gelmişlerdi .”İmparatorluğun en büyük direği “ olan tımar ordusu bu gelişmelerden nasibini alıyordu:Saray ,boşa düşen tımarları dağıtma hakkını başkalarına tanıyarak sipahi zümresinin geleneksel olarak kendi içinde devreden rütbe ve dirliklerini tahrip ediyordu.Böyle olunca tımar toprakları ve diğer gelir kalemlerinin çoğu ekabir ,saray seçkinleri ve kendi dışında bir çok kethüda ve hizmetkarları adına devasa mülkler biriktiren harem kadınlarının eline geçiyordu.
“Basit bir parçalarına ayırma işlemi, hemen her Osmanlı vakayinamesine girmiş üç asli motifin gün yüzüne çıkmasını sağlar :1.Ertuğrul bir Oğuz reisidir.( ya da Oğuzların reislerinden biridir.) 2.Ertuğrul o veya bu şekilde Selçuklu Sultanı Alaeddin ile ilişki içindedir; 3.bu ikisinin irtibatı ve Ertuğrul ‘un önderlik ettiği insanların kaderi bir biçimde Tatarların yapıp ettiklerinden etkilenir .Her kronik bu motifler kümesinden kendine has bir anlatı çıkarma çeşitliliğini sergilese de ortak bir çekirdekten filizlenen bir gelenekten kalem oynatmaya devam etmeleri önemlidir.”
“İkinci tarif biçimine gelirsek ,en başından beri yani hanedanın ilk üyelerinden itibaren din uğruna savaşmak Osmanlı beylerinin en asil uğraşı olagelmişti.Ahmedi’nin temsilinde ortaya çıkan siyasi mesaj ,zamanında buna muhatap olan herkes açısından epeyce açık seçik olmalıydı:Geçmişte bir vakitte üstlenilmiş “gaza” misyonu Osmanlıların o gün için yaptıklarının tamamını meşrulaştırıyordu.En nihayetinde bu ulvi amacın gerçekleşmesine engel olan kim varsa , Osmanlıların onları yola sokması da aynı şekilde dini bir mükellefiyetti.”
