Selam kitapdostlarim,,
Bugun sizlere bir oturuşta okuyacağınız acılı bir hikaye ile geldim.
Erva daha çok küçükken anne ve babası ayrılınca abisi ile birlikte ortada kalıyor bir babaannesine bir babasina adeta sürükleniyor. Annesinden haberi yok yıllar sonra görüşüyorlar. Babası desen ikinci evliliğini yapmış bazen var bazen yok! Aslında hep var da işte bu varlık Erva ve abisine yetecek düzeyde değil ne yazikki.. yani bu iki kardeş sahipli ama sahipsiz ve aslında sevgisiz büyümeye çalışıyorlar. Resmen kendi çabalarıyla ayakta kalmaya çalışıyorlar..
.
Ben okurken üzüldüm,kızdım Erva adına incindim ama sabrına mücadelesine hayran kaldım. O küçük kıza sarılıp yaralarını sarmak istedim.. ilkokul zamanlarındaki düşüncelerine bakış açısına çok üzüldüm,mücadele etmesini diledim hep içimden ve Yıkılmadı direndi kendine sevgi verilmedi ama o verilmeyen sevgiyi etrafına vermekten çekinmedi. Ve böylece etrafı güzelleşti. Sevgi ile inşa etti hayatını,mutlu etti bizi de.
Keşke hiçbir çocuk bunları yaşamak zorunda kalmasa yüreği kuş gibi çırpınıp sevgi dilenmek zorunda hissetmese kendini ve koruyabilsek onlari:(
Erva'ya kulak vermenizi isterim sizi üzen ama sonu umut dolu bir hikaye ..
Sadece şunu söylemeden geçmek istemiyorum yazım yanlışları epey fazlaydı. Bu beni okurken hep rahatsız eden bir şey yayınevi bunu gözden geçirirse diğer basimlar için daha keyifli bir okuma olur diye düşünüyorum
.
.
"Babası ölene öksüz hem annesi hem babası ölene yetim deniyormus. Peki anne babası yaşayıp da çocuğunun yanında değilse ne deniyor? Hiç bilemedim ne olduğumuzu.."
"Çocuk olan bendim, görülmesi gereken duyulması gereken bendim. Yaşadığım hiçbir şeyin sorumlusu ben değildim. Böyle büyümeyi ben seçmedim."
.
.
Kitapla kalın