S

S
@birkutuphane
"Ve hayata... Bize hep gülümsemesi için."
Reklam
Biliyordum ki güzel bir rüya gibi geçip gideceklerdi belleğimin görünmez sınırlarından.
Evet, ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darbe aldı mı, o yara dikiş tutmuyor. Sonuna kadar kendi kendine kanamayı sürdürüyor.
bu hayvanın kanadı değil, ruhu kanıyor.
Kim tedavi edebilirdi ki onun ruhunda açılan bu derin yarayı.
Sayfa 142
Reklam